![KARA FİLM / BLACK FİLM / CRNİ FİLM](https://filmfestankara.org.tr/docs/Crni-film-photo-2.jpg)
KARA FİLM / BLACK FİLM / CRNİ FİLM
27. AUFF,GÖSTERİMLER / SCREENINGS,DÜNYA SİNEMASI GÖSTERİMİ / WORLD CINEMA SCREENINGS,Çok Uzaktan Gelmiş Olamayız!”: Želimir Žilnik Toplu Gösterimi / We Couldn't Have Come From This Far Away!”: Želimir Žilnik Retrospective
Takvime Ekle
Europe/Istanbul
KARA FİLM / BLACK FİLM / CRNİ FİLM
Yugoslavya – Yugoslavia / 1971 / 15’ / Betacam SP / Siyah&Beyaz-Black&White / Sırpça, Hırvatça – Serbian, Croatian > Türkçe ve İngilizce Altyazı - Turkish and English Subtitles
Yönetmen /Director: Želimir Žilnik
Senaryo / Screenplay: Želimir Žilnik
Görüntü Yönetmeni / Director of Photography: Karpo Aćimović Godina
Kurgu / Editing: Kaća Stefanović
Ses / Sound: Dušan Ninkov
Oyuncular / Cast: Luka Bauer, Franja Handreva, Aleksandar Lopatin, Stevan Palinkas, Cveta Vuletić, Ivana Žilnik, Milica Žilnik, Milorad Zivancev
Yapım / Production Company: Neoplanta Film
Kopya Temini / Print Source: Sarita Matijevic (smatijevic@sbb.rs)
Bir gece, Žilnik, Novi Sad sokaklarından 10 evsizi alıp evine getirir. Bu adamların devlette kayıtları yoktur. Evsizler, Žilnik, karısı ve küçük kızlarının yaşadıkları 2 odalı dairede konukseverliğin tadını çıkarırken, Žilnik, kamerasını bir tanık olarak kullanarak evsizlerin sorunlarını çözmeye çalışır. Farklı sosyal hizmetler kurumları, sıradan vatandaşlar ve hatta polislerle konuşur. Hepsi bu soruna göz yumarlar. Film, soyut hümanizmin kederini anlatıyor. Anarko-liberalizmle, sahte avangardizmle, sosyal demagojiyle, solcularla bir hesaplaşma aynı zamanda. Yazar, filmi, filmcinin başklarının mutsuzluklarından faydalanmasının bir örneği olarak görüyor: bunu yaparken, mağdurlardan daha yüksek bir sosyal statüye sahip olduklarına inanıyorlar. Filmin sonunda karttaki yazı, ikilemi etkili bir şekilde ifade ediyor: Film – “Silah ya da Saçmalık”
“Yugoslav toplumunun sınıf yapısını anlatan bir film. Ama bir yandan da, düşük sınıfın film için suistimal edilmesi, filmcinin, toplumsal zorlukları kötüye kullanmasını gösteriyor.” (Želimir Žilnik)
One night, Žilnik picks up 10 homeless men from the streets of Novi Sad and brings them home. These men do not exist, according to the official data. While they stay in the two-room flat where Žilnik lives with his wife and little daughter and enjoy the hospitality of his family, the film maker tries to “solve the problem of the homeless” carrying along a film camera as a witness. He asks passerby on the street how the problem can be solved. He speaks to different social services, common citizens, even the police. He even addresses policemen. They all close their eyes in front of the “problem”. This film depicts the misery of abstract humanism. It is a reckoning with anarcho-liberalism, with false avant-gardism, with social demagogy, with left-wing fraction. The author sees this film as an example of filmmaker’s exploitation of others’ misfortune, believing as they do that, they belong to a higher social class than the victims. The final intertitle pithily expresses the dilemma: “Film - Weapon or Shit”
Yönetmen /Director: Želimir Žilnik
Senaryo / Screenplay: Želimir Žilnik
Görüntü Yönetmeni / Director of Photography: Karpo Aćimović Godina
Kurgu / Editing: Kaća Stefanović
Ses / Sound: Dušan Ninkov
Oyuncular / Cast: Luka Bauer, Franja Handreva, Aleksandar Lopatin, Stevan Palinkas, Cveta Vuletić, Ivana Žilnik, Milica Žilnik, Milorad Zivancev
Yapım / Production Company: Neoplanta Film
Kopya Temini / Print Source: Sarita Matijevic (smatijevic@sbb.rs)
Bir gece, Žilnik, Novi Sad sokaklarından 10 evsizi alıp evine getirir. Bu adamların devlette kayıtları yoktur. Evsizler, Žilnik, karısı ve küçük kızlarının yaşadıkları 2 odalı dairede konukseverliğin tadını çıkarırken, Žilnik, kamerasını bir tanık olarak kullanarak evsizlerin sorunlarını çözmeye çalışır. Farklı sosyal hizmetler kurumları, sıradan vatandaşlar ve hatta polislerle konuşur. Hepsi bu soruna göz yumarlar. Film, soyut hümanizmin kederini anlatıyor. Anarko-liberalizmle, sahte avangardizmle, sosyal demagojiyle, solcularla bir hesaplaşma aynı zamanda. Yazar, filmi, filmcinin başklarının mutsuzluklarından faydalanmasının bir örneği olarak görüyor: bunu yaparken, mağdurlardan daha yüksek bir sosyal statüye sahip olduklarına inanıyorlar. Filmin sonunda karttaki yazı, ikilemi etkili bir şekilde ifade ediyor: Film – “Silah ya da Saçmalık”
“Yugoslav toplumunun sınıf yapısını anlatan bir film. Ama bir yandan da, düşük sınıfın film için suistimal edilmesi, filmcinin, toplumsal zorlukları kötüye kullanmasını gösteriyor.” (Želimir Žilnik)
One night, Žilnik picks up 10 homeless men from the streets of Novi Sad and brings them home. These men do not exist, according to the official data. While they stay in the two-room flat where Žilnik lives with his wife and little daughter and enjoy the hospitality of his family, the film maker tries to “solve the problem of the homeless” carrying along a film camera as a witness. He asks passerby on the street how the problem can be solved. He speaks to different social services, common citizens, even the police. He even addresses policemen. They all close their eyes in front of the “problem”. This film depicts the misery of abstract humanism. It is a reckoning with anarcho-liberalism, with false avant-gardism, with social demagogy, with left-wing fraction. The author sees this film as an example of filmmaker’s exploitation of others’ misfortune, believing as they do that, they belong to a higher social class than the victims. The final intertitle pithily expresses the dilemma: “Film - Weapon or Shit”
T.G. 1431
AnkaraFF is on Twitter
27. AUFF
-
MACHORKA MUFF
-
LONDRA YÜRÜYÜŞLERİ, NO.1: "SALDIRI, SALDIRI, KARŞI SALDIRI!" / LONDON WALKS, WALK NO.1: "FIGHT, FIGHT, FIGHT BACK!"
-
TERCİH/KAPSAM / ELECTION/COVERAGE
-
POLLY
-
SİYAH YAĞMURUN BEYAZ İZLERİ / BLACK RAIN WHITE SCARS
-
YAPRAKSIZ / LEAFLESS
-
SESSİZ DİKİŞ / HER SILENT SEAMING
-
BİR OYUNCU ATEŞ EDİYOR / SOME PLAYER SHOOTS AGAIN
-
49/95 SİNEMANINBİNYILI / 49/95 THOUSANDYEARSOFCINEMA
-
CEZİR / LOW TIDE
- Tümünü Göster